(Sadhana)

... Per tu pastruar eshte e domosdoshme sforcimi dhe ky sforcim quhet praktike shpirterore (sadhana) , praktika shpirterore me e larte eshte ajo qe perfshin devocion , aksion, dhe konoshence, ndersa praktika shpirterore mediokrre eshte ajo qe perfshin dy aspekte, devocion dhe aksion, ndersa praktika shpirterore me ulet eshte ajo qe bazohet vetem ne llafe ( njohja apo konoshenca nuk mund te ekzistojne te vetmuara pa perfshire edhe aksionin dhe devocionin; cdo gje tjeter pa keto te dyja do te jete konoshence e skaduar)

Cilesia e nje asipranti shpirteror nuk bazohet mbi konoshencen e zakonshme mondane, ajo bazohet ne themelin e forte dhe te qendrueshem te konoshences ,devocionit dhe aksionit, DITURI DASHURI DHE PUNE

Shrii Shrii Anandamurti